yemek yemek!

Bu günlerde evde kaldığımız sürece günümüzün büyük bir bölümü Erva'nın "tişşş"sevdası! yüzünden banyoda geçiyor..İlk olarak çok sevinmiştim,artık benim kızımın vakti gelmiş,çişini söyleyebiliyor,klozete oturmak istiyor diyordum,ama durum umduğum gibi değilmiş...Ama hala ümidimi kaybetmedim,tuvalet egitimi zamanı yaklaştı sanıyorum..Sürekli bahara,yaza erteliyordum ve itiraf ediyorum bu yüzden baharın,yazın gelmesini bir bakıma istemiyordum,etrafımda duyduğum tuvalete alıştırmanın zorluklarını duyunca..Ama sanırım benim de artık bu işin ucundan tutma vaktim geldi..

Erva hanımcımı önceden birkaç kere klozet adaptörünün yardımıyla klozete otutturup tuvaletini yaptırtmaya çalışmıştım,ama bu deneyimimlerim hüsranla sonuçlanmıştı...Lakin bizim kız şimdilerde tuvalet yapmaya okadar meraklı ki sürekli"anne tişşşş"diyerek banyonun kapısının önünde bitiveriyor.Ben de tabiki mutlu mesut kızımı klozetin üstüne otutturuyorum..Yanında benim durmamı istemiyor ve ısrarla "anne giiiiiiiit"diyor,ben de mecbur kızımı öylece bırakıp çıkıyorum..Ama anladım ki kızım çişi geldiği için degil de, klozete oturmaya özendiği için oturuyormuş!gidip gelip yokluyorum,ama yok yapmıyor ve de orada oturmak istiyor sürekli,arada bazen yapıyor haliyle ben de tesvik için alkışlıyorum:)artık her 'tiş'ini yaptığında o da alkış tutuyor heyecanlı bir şekilde:) yani okadar uzun oturuyor ki hiç sıkılmıyor,anlamadım..Bıraksam heralde saatlerce orada oturacak:)

Tuvaletini söylemesini öğretmeye çalışıyorum,ama kolzetten kalktığı zaman bana hiç söylemeden altına yapıyor,burdan da anladım ki yapmaya çalışmaktan ziyade banyoda durmaya,klozette öylece oturmaya daha hevesli..Gerçi arada bir etrafı karıştırdığı da oluyor,tuvalet kağıdına uzanıp açmaya çalışırken yakaladım afacanı:)Ama pes etmeyi düşünmüyorum,sadece şimdilik sıkmıyorum..yavaş yavaş olacak inşaallah..Rabbim bu konuda hem benim,hem de öğretmeye çalışan bütün annelerin yardımcısı olsun...

Yemek yeme sevdası da bu aralar had safhada!İlla kendim yiyecem diyor,ben de mümkün olduğunca zaten kendisinin yemesine tesvik ediyorum..Ama illaki çatalla,kaşıkla yemek istiyor,eliyle makarnaları tek tek alıp çatala batırıyor anca öyle yiyor:)Pilav,makarna gibi kuru gıdalarla işimiz kolay da çorba vb. gibi yiyeceklerde durum vahim:)Henüz çorbalı kaşığı agzına götürmeyi başaramadı,genelde kaşık agızına gidene kadar boşalıyor ve böylelikle çorbayı yiyemiyor:) Ama illaki kendim yiyecem diye tutturuyor,ben de ne yapacağımı şaşırmış haldeyim..evdeyken işim kolay da kendi evimizde olmayınca işimiz zorlaşıyor..Yemek yiyecem diye bütün üst, baş, heryer batıyor haliyle..Geçen gün ilk defa gittiğim bir evde keki illa kendim yiyecem diye tutturdu,ama olan oldu ve çok mahcup oldum sonunda ev sahibine..Hatta geçen gün blog buluşmasında Sühendan'ın evinde kremalı pastayı kendi yemek için ısrar etti.Ama ben heryeri mahveder diye vermedim eline,tabi kıyamet koptu.Erva çılgınca ağladı...Versem olmuyor,vermesem olmuyor ne yapacağımı şaşırmış durumdayım yani...

Bu "terrible two"denilen dönem arada bir uğruyor evimize maalesef...Benim de aklıma gelmiyor değil yani; bu bebişin iki yaş dönemi böyleyse ergenlik dönemi nasıl olur acaba diye:))

Herzaman değil de bazen birşey istediği zaman çılgınca ağlayıp kendini yerden yere atma huyu var:( Bazen çekilmez oluyor gerçekten,dikkatini de dağıtamıyorum o haldeyken de..Ama danıştığım kimselerden ve okuduğum kitaplardan anladığım kadarıyla bu dönemde çoğu çocukta görülüyormuş bu haller,o yüzden çok düşünmemeye çalışıyorum İnş. bu huyunu bir an önce unutur ne diyeyim..Allah yardımcım olsun!...