Park ve Cesur civcivim

Küçükken gittiğim lunaparkta 'balerin' denen hareketli oyuncağa bindiğimde "beni indiriiin"diye bağırmaktan sesimin kısıldığını hatırlıyorum.Okadar korkmuştum ki, biniş o biniş zaten..

Çok korkak,ürkek bir çocuktum ben..Küçükken salıncağa binerken anneme tembih ederdim,çok az sallayacaksın diye,azıcık sallandım mı "yeter"diyerek uyarırdım annemi..Tahteravalli de yine aynı..Kaydırak desen ilk kaydığım zamanlar sanırım ilkokul çağlarımdaydı,hep ürkerdim yukarıdan aşağıya inerken sanki pencereden aşağıya düşecekmişim gibi gelirdi:)Ama korktuğum gibi değilmiş kaydırak...Zaten tadında kaldı kaymam,tam tadına varmışken hemen de büyüdüm sonra.Hala da lunapark ve benzeri yerlerden haz almam,çok korkarım:)Tatilyaya birkere gittim,onda da pek birşeye binemeden döndüm..

Ailemin de benden yana endişeleri vardı haklı olarak.Ama biraz yanılttım onları...Yüzemez,korkar diyorlardı-ki bence haklılardı,ama yüzüyorum..16-17 yaşlarımda yazları gittiğimiz tatil yerinde arkadaşlarla beraber,ayağımda paletlerle denizde çok uzaklara açılırdık...Gerçi şimdilerde düşünüyorum da gençlik deliligi!:P nasıl da korkmamışım hayret!şimdi asla yapamam..Araba kullanamaz korkar demişti annem,6 yıldır iyi şöförüm..Uçağa nasıl bineceksin diyorlardı,ona da bindim:) Ama uçağın türbulans halinde kalpten gider miyim bilemiyorum,hiç yaşamadım Allah korusun...Bunlar bir insan için normal şeyler olabilir,ama benim gibi korkak biri için büyük başarı:)

Erva da acaba bana benzer mi diye benim de ciddi endişelerim vardı,küçükken parka gitmeye korkan bir annesi vardı ne de olsa..Ama gördüm ki,değil korku Erva bence büyünce adrenalin tutkunlarından olma yolunda:)Geçen yazdan beri parkları okadar çok seviyor ki.....Önceleri kendim merdivenlerden çıkarır,öyle kaydırırdım..Ama kuşum kendine okadar güveniyor ki kendi çıkıp,kendi kayıyor artık..Sarmal,boru, uzun, kısa kaydırak hiç farketmez çok yüksek kaydıraklardan bile korkusuzca kayabiliyor maşaallah...Onun yerine ben heyecan yapıyorum:)inene kadar içim rahat etmiyor..Başından ayrılmıyorum kaydırağın..Salıncaktayken de, ben ne kadar hızlı sallıyosam Erva'nın kahkahaları ve mutluluğu bir okadar artıyor:) Ama kızım çok mutlu oluyor parkta..

Bu günlerde sürekli "anne hadi park" deyip kapının önünden ayrılmıyor..Havaların güzelleşmesiyle beraber,artık her günümüz parkta geçecek sanırım...