İkinci yaş

Şimdiye kadar iki yaşından sonra başlarım diye sürekli ertelediklerim için artık bahanem yok.Özellikle tuvalet eğitimi!Bir yandan nasıl öğretecem diyerek gözüm korkuyor,biryandan da bir şekilde öğrenir bu kadar kendimi kasmaya gerek yok diye teselli ediyorum kendimi.Korkuyla ümidi birlikte yaşıyorum yani...Zaten yaz da geldi,bu işin ucundan artık tutmam lazım.Bakalım bu süreç ne kadar devam edecek..İnşaallah alnımın akıyla ve başarıyla kısa sürede hallederiz bu işi...

Meleğime artık iyice çocuk gözüyle bakıyorum..Bir bezi kaldı,inşaallah ondan da kurtulacağız.Geçenlerde sırtındaki çantasıyla sanki okul çocuğu gibi gözüktü gözüme:) Bir yandan seviniyorum,bir yandan üzülüyorum yavrumun büyüyor olmasına.Garip bir duygu:)

Büyüyor demişken evcilik oynuyor kendi kendine artık benim küçük kızım.Bütün oyuncaklarını yatağına dolduruyor ve kendi kendine konuşarak oynuyor bir güzel onlarla.Ama bebekleri, özellikle de et bebekleri hiç sevmiyor hatta korkuyor.Hediye gelen bütün bebekleri sakladım, görmeye bile dayanamıyor.Kaldırdığım dolapta geçen gün gördü ve "bebe korku"diyerek hızla dolabın kapısını kapattı.Miniğimin favori oyuncağı peluş oyuncaklar.Özellikle bu aralar kedilerine tam bir annelik yapıyor.Biberonla süt içiriyor,altını değiştiriyor,gezdiriyor ,öpüyor,kokluyor,tam bir anne işte...:)

Malum Erva'yı emzirmeden kesmiştim.En çok korktuğum şey bundan sonra Erva'yı nasıl uyutacağımdı.Şimdiye kadar çok da bir problem yaşamadım şükür.Evdeyken hep sallanan tv koltuğunda uyutabiliyorum.Halimiz çok komik ama:)Erva'yı koltukta kucağıma alıyorum.Erva da mutlaka birkaç oyuncağını ve bütün kitaplarını yanına alıyor,yoksa gelmiyor yanıma.Cümbür cemaat kitaplar oyuncaklar ben ve Erva sallanıyoruz:)Arada düşüyorlar haliyle,ama mutlaka bir tanesinin bile düşmesine dayanamıyor.İllaki sayı tam olacak,kabul etmiyor küçük hanım!:)En zoru da tam uykuya dalacakken bir kitabın düşmesi..Hemen sesini duyuyor ve uyanıyor kalkıyor yerden alıyor,hadiiii tekrardan dal daldırabilirsen uykuya:)Birini alayım derken diğerleri akabinde düşüyor.Yarım saatimiz böyle bir otur-bir kalk ile geçiyor.Nihayet zor da olsa uykuya dalıyor sonunda şükür...


Hala isteklerini ağlayarak yaptırmaya çalışıyor.Resmen ağlama krizine giriyor ve zor susturuyorum.Özellikle dışarıdan eve girerken ve de suyla oynamak(el yıkamak,yıkanma vs.)isteyince...Bunları yapıyoruz elbette,ama Erva fazlasını,çok fazlasını isteyince işte o zaman çekilmez oluyor.Ağlamaktan bitap düşüyor yavrucak.Ahh "terrible two" ahh...:) ne zaman biter ki bu dönem?? Yoksa 2.yaşla beraber daha yolun başında mıyız:(

Bir kaç gün gecikmeyle Erva'ya nihayet doğumgünü hediyesi olan bisikletini alabildik.Yavrum ''bisik''ini çok sevdi.Henüz kullanamıyor ama,biz arkadan ittiriyoruz:)