Anne sütüne veda

Erva'nın 2 yıl boyunca devam eden anne sütü içme serüvenini artık sonlandırmış bulunuyorum...

Çok şükür zor olmadı emmeden bıraktırmak,1 yaşına kadar anne sütüne aşırı düşkünken,1 yaşından sonra yavaş yavaş annemin ve doktorun tavsiyesiyle biberonla inek sütü vermeye alıştırmıştım..Böylelikle bana olan bağımlılığı da zamanla azalmış oldu...Hem anne sütü alıyordu,hem de azar azar inek sütü...Annem kesinlikle kendimden yavaş yavaş uzaklaştırmamı tembih etmişti,birden bırakmanın hem anne için, hem de bebeği için gerçekten de çok zor olacağını söylemişti.."Ben çok zorlandım,sen daha dikkatli ol" demişti..Bizlerde pek değil de, en küçük kardeşimde hayli zorlandığını hatırlıyorum..Kardeşimi annem 2 yaşında büyük zorluklarla bıraktırmıştı,emmek için ağlama sesleri,anneme yalvarışları hala kulaklarımda...O zamanlar annem kardeşime inek sütüne alıştıramamıştı,hala da öyle devam ediyor,hiç sevmiyor...


Neyseki,çok şükür Erva'yı bıraktırmakta çok zorluklar yaşamadım...Emmek isteyince "meme bitti"diyorum,itiraz etmiyor:)Sadece Erva'yı bundan böyle uyutmakta çok zorluk yaşayacağımı tahmin ediyorum...Çünkü Erva 2 yıldır neredeyse çok az annesini emmeden uykuya dalmıştır.Sadece emerek uyuyabiliyor,doğduğundan beri...Ayağımda falan sallamayı çok denedim,ama kesinlikle reddetti...

Şimdilerde akşam uykusunda çok sorun olmuyor da öğlen uykusuna nasıl yatıracağımı düşünüyorum...Birkaç sefer evimizdeki sallanan tv koltuğuna beraber oturup sallanıp öyle uykuya daldı..Ama hep böyle mi uyur,ya da evde olmadığı zamanlarda nasıl uyuturum,orası meçhul...Hep bu sorunu düşünürdüm,nasıl uyutacam diye,nihayet beklenmeyen günler geldi...


Emzirme maceramız da ayrı bir konu...Doğumdan sonraki ilk günler göğsümde kanayan yaralar, çatlaklar oluşmuştu..Denemediğim krem,merhem kalmadığı halde dayanılmaz acılar çekiyordum...Emzirmeyi bırakmayı asla düşünmedim,ama acılara dayanamayarak sonunda slikon göğüs ucuyla kızımı emzirmeye başladım...Ama nerden bilebilirdim ki 2 yıl boyunca o uçları kullanacağımı:)) Tabi hep aynılarını değil,arada değiştirdim yani:P


Evet 2 yıldır Erva'yı slikon göğüs uçlarıyla emziriyorum...Erva'yı iyileşene kadar onlarla emzirip sonra normal emzirmeyi düşünürken,benim minik kızım tıpki emziğe, biberona alışan bebekler gibi o da slikonlara alıştı ve onsuz emmeyi asla kabul etmedi!! Ben de mecburen, yeter ki sütümden mahrum olmasın diyerek devam ettim kullanmaya..


Lakin yaşadığım zorlukları bir ben bilirim.Tak-çıkar her emzirmede çok zordu gerçekten..Gece sürekli uyanır,uykulu halimle tak offfff,hele yazları sıcakken inanilmaz zordu...2 yaz geçirdim o slikonlarla,hatırlamak istemiyorum o günleri:))Bir de genelde kızımı yalnız emzirmeye çalışırdım,ama dışarıda eğer bir emzirme odasında,ya da başkalarının yanında emzirmek zorunda kalmışsam mutlaka açıklama yapmam gerekiyordu,zira herkesin çeşit çeşit ilginç sorularına muhatap oluyordum."bu ne,niye takıyorsun,onsuz emzirsene vs..."İnsanların hakları olmadığı halde işlerime karışmalarından gerçekten hiç hoşlanmıyorum,yani keyfimden kullanmıyorum heralde değil mi:)


Erva da zamanla iyice benimsedi bu slikon uçlarını,hatta canı her emmek istediğinde herzaman durduğu yerden alıp kendi getirip bana veriyordu:)


Çok sükür ne kadar zor olsa da kızımı 2 yıl emzirebilmenin huzuru bambaşka birşey...Çok zorlandım,ilk başlarda acılar çektim,çok şikayet ettim; niye benim kızım da her bebek gibi annesinden doğrudan emmiyor diye ama şimdi içimdeki huzur bambaşka...Eğer pes edip bıraksaydım,eminim kendimi çok suçlu hissedecektim...


Emzirmek Allah'ın annelere verdiği en büyük lutuflardan biri...Gerçekten çok güzel ve özel bir duyguymuş..En çok da emerken kızımın bana bakmasını, sirf anneme gülümseyecem diye memeyi agzimdan çıkarıp, ağzından dökülen sütlerle bana gülümsemesini özleyeceğim sanırım...Rabbim dileyen herkese bu güzel duyguları yaşamayı nasip etsin...