Huysuz kızım

Bugünlerde Erva maalesef tahammül sınırlarımı zorlama başladı :( Artık çığlık atarak isteklerini yaptırmaya çalışıyor,uzun süren ağlama krizlerine giriyor..Niye böyle huyu değişti anlamadım...İkimiz için de zor günler geçiriyoruz...

Bugün misafirimiz vardı.Erva eve misafir gelmesinden büyük keyif alır normalde,çok mutlu olur ev kalabalık olunca..Üstelik kuzeni ve bir arkadaşı daha gelmişti..Ama durum beklediğim gibi olmadı:( Misafirlerimiz gelmeden uyutayım,uykusunu alır böylelikle daha mutlu olur ve de eğlenir diye düşünmüştüm..Ama Erva uyumasının üzerinden çok vakit geçmeden uyandı..Uykusunu alamadığı için bütün gün huysuzluk yapti..Arkadaşlarının gelmesine hiç sevinmediği gibi,onların oyuncaklarına dokunmasına dahi izin vermedi..Oyuncakları ellerine aldıkları gibi çığlık atmaya ağlamaya, yani istemediğim davranışlar sergilemeye başladı..Normalde bu kadar diildir,uykusunu almasa dahi bukadar huzursuz ve de huysuz pek görmemişimdir yavru kuşumu..Ama bugün huysuzluğu, üzerine bir de uykusunu alamama eklenince deyim yerindeyse tavan yapti.

Tam kendine gelmiş,arkadaşlariyla oynamaya başlamıştı ki bu sefer misafirlerimizin gitme zamanları geldi..Onlar gittikten bir süre sonra da Erva nedenini hala çözemediğim bir ağlama krizine girdi,ne yaptırdıysam susturamadım..Erva'nın bu kadar çok ağladığına nerdeyse hiç şahit olmadım..Biryerine birşey mi oldu acaba diye bakıyorum, yok birşey görmüyorum,soruyorum cevap vermiyor ağlıyor anca..En sonunda dışarıya çıkarıp parka götüreyim,böylelikle belki kendine gelir dedim..Üzerimi bile zor giyindim Erva'nın çılgınca ağlamasından..Dışarı çıkarken bile ağladı apartamanda sesi yankılandı o derece yani..Neyse dışarı çıkmamızla beraber sustu şükür,hatta çok mutlu oldu..Parkta uzun süre kaldık,çok eğlendi kaydı,sallandı kumlarla oynadı...Ama...eve girmemiz de ayrı bir olay oldu...Yaklaşık 2 saat oynadıktan sonra hava kararınca ve de soğuyunca mecbur eve gitmemiz gerekti normal olarak..Ama gel de bunu huysuz Erva'ya anlat..Tekrar aynı ağlamalarla eve giriş..Evde de yine aynı huysuzluk...Zor susturdum nihayet...

Bir de birşey isteyeceği zaman çığlıkla isteme huyu var bu günlerde..Her istediği ya hallolcak,ya da çığlıkla istediğini yaptirmaya çalışacak..Bu şekilde istediğini yerine getirmemeye çalışıyorum,ama bazen mecbur kalıyorum..Özellikle dışarıda çığlık atarken, insanların şaşkın ve de ayıplayıcı bakışlarıyla karşı karşıya kalmamak için..

Velhasılı kelam,bugünlerim zor geçiyor gerçekten..Başımı çok ağrıtıyor,tahammülümü zorluyor bu minik..Bazen de bağırıyorum istemeyerek bu hareketlerini görünce ama akabiininde de pişman oluyorum..Büyük suçluluk duygusu hissediyorum bağırdıktan sonra..Allah'dan yarın anneme gidiyorum, 3 gün oradayım eşimin iş seyehati dolayısıyla...Anneannesinde olmayı çok seviyor Erva..Umarım orada unutur bu hoş olmayan huylarını..Hem benim için hem de onun için iyi gelecektir orda kalmak inşaallah.

Allah'ım tahammülümü artır,bana sabır ver..Yavruma karşı faydalı bir anne olabilmeyi, yavrumun da hayırlı ve iyi bir evlat olabilmesini nasip et..Amin...

Bugün kızımdan çok şikayet ettim:) ama yine de onu çok seviyorum tabiki..Bu şikayetlerimin yanında, çok güzel şeyler de olmuyor değil..Hele bugün sabah "annem"deyip,boynuma sarılışını ve de beni durup durup öpmesini düşününce şimdi, bütün olanları unuttum, içim eridi resmen..Çok duygulanmıştım o anda..Bazen beni biraz üzsen de seni çok seviyorum yavrum...Rabbime binlerce şükürler olsun seni bana verdiği için...Allah'ım seni bana bağışlasın...