Kısa bir tatil...

Geçen haftanın son 3 gününü Antalya-Alanya'da geçirdik.Bir otelde eşimin bir iş toplantısı vardı.Son anda bizi de götürmeyi teklif edince, Erva ve bana süpriz bir tatil fırsat oldu :) Tabiki bu tatil benden ziyade Erva hanıma daha çok yaradı.Henüz otele ayağını basar basmaz, yol yorgunluğu falan dinlemeden Erva'nın enerjisi birden iki katına çıktı.Büyük otelde yürümek yerine koşmayı tercih edince,bana dinlenmeden ziyade sadece yorgunluk oldu bu tatil..

Bu aralar merdiven çıkmaya merak salınca, 6 katlı otelin merdivenleri Erva için çok keyif vericiydi.Tabi benim için aynı şey söylenemezdi:)Bir in, bir çık hiç mi yorulmak bilmez bu kız yaa diyordum,benim ayaklarım artık tutmazken Ervacım halinden gayet memnun şekilde hızlanarak devam ediyordu..Ben yeter dedikçe,onun da merdiven çıkma ısrarı daha da arttı..Hatta ilk çıkmaya başladığında duvarlara tuutunarak çıkan Erva hanımın kendine güveni iyice geldi ve tutunmadan merdiven çıkmalarına devam etti..

Otelin çeşitli yerlerinde akvaryumlar vardı.Erva hanımcım da koşmadan ve merdiven çıkmadan yorulunca soluğu akvaryumun yanında alarak,bu şekilde dinleniyordu.Balıkları "ayy balii" diyerek hayranlıkla seyrediyordu.

Yemek yeme alışkanığı değişti burada..Sevinçten ve heyecandan "yemekte geçireceğim vakti gezinerek geçiririm daha iyi"düşüncesiyle envai çeşit yemekten hiçbirine ağzını sürmedi..Anne sütü+inek sütü idare ettik..Yemek yemeden bu kadar enerjiyi nasıl buluyorlar bu bebişler aklım almıyor gerçekten...

Bu kadar koşturmacanın ve yorgunluğun üstüne bir de Erva'nın otelin içinde kaybolmasıyla büyük bir panik yaşadık..Sevgili Archisugar gibi benimde ömrümden 10 yıl gitti onu kaybettiğim an.. Eşimle beraber lobide otururken,Erva da kendince oynuyordu.Normalde heran gözüm üstünde olmasına rağmen,eşim bakıyor düşüncesiyle daha rahattım,ama o da aynı şekilde benim baktığımı düşünmüş ve sonuç olarak Erva bizim bir anlık dalgınlığımızla kayboldu!Bir baktım ki Erva yok oynadığı yerde.Birden kalbim durcak gibi oldu o anda onu göremeyince.Sakin olmaya çalıştım ama yok,kalbim son hızla atıyordu ve nefes alıp vermem hızlanmıstı..O anı anca yaşayan bilir..Çok zor,çok kötü bir an..Daha önce de ufak bir kaybolma yaşamıştık ama hemencecik bulmuştuk..Bu seferki bambaşkaydı..

Eşimle beraber aramaya koyulduk o anda.Ben otelin lobisinde deli gibi koşturuyorum,eşim de merdivenleden çıkma ihtimaliyle merdivenleri kontrol ediyordu.Ama yoktu hiçbiryerde!Korkudan o anda kimseye sorma düşüncesi de aklımdan geçmemişti..Nihayet resepsiyondaki görevliye titrek bir sesle kızımı gördünüzmü diye sorunca,tevafuken orda duran bir bey beni duymuş.Hızlıca yanıma geldi,pembe kazaklı kıvırcık kız mı diye sorunca içimden derin bir"ohh" çektim.Gören olmuş nihayet...Meğersem o bey, bizim kızın merdivenlerden aşağıya inmeye çalıştığını görünce iyilik edip aşağıya indirmiş!Bizim de aklımıza hiç aşağıya inme düşüncesi gelmemişti.Zira, Erva merdivenlerden yukarı çok kolay çıkabiliyor ama aşağıya inerken mutlaka elimden tutar ya da hiç inmeye yeltenmez,bu yüzden o anda aklımıza gelmemişti o heyecanla...

O bey aşağıya indirdiğini söyleyince ben de son hızla aşagıya indim tabiki..Bir baktım minik kuşum karşımda...Ama halinden gayet memnun.Karşımda gülücüklerle beni karşıladı:) Tabi nasıl mutlu olmasın,oyun salonunda annesinden bağımsız koşturuyordu:)O an,onu orada görünce sevinçten ağlayasım geldi.Nasıl mutlu oldum anlatamam..Bu kaybolmayla beraber,yavrularını kaybeden ve bulamayan nice anneler geldi aklıma..Ne kadar korkuç birşey bu..Allah'ım kimselere yaşatmasın bu duyguları...

E be kızım, senin gibi evdeyken annesinin yanından biran bile olsun ayrılmayan,en ufak bir sese bile "anne korku"diyerek zıplayan biri,nasıl oluyor da tek başına koca otelde korkusuzca annensiz gezinebiliyor, hayret ettirdin beni:)

Otel maceralarımızdan bir diğeri de oyun odasında geçti..Otelde bir seminer vardi ve ben de bu seminere gitmek çok istiyordum,Erva ile hayatta olmazdı, ne yapsam diye düşündüm,esime birakamazdım, bütün gün toplantıdaydı zaten o..Aklıma oyun odasındaki bakıcıya bırakmak geldi..Önceki gün beraber gitmiştik,bakıcıyla çok güzel vakit geçirmişti,beni hiç gözü aramıyordu,üstelikte heryer çeşit çeşit oyuncak doluydu..Ben de bunlara güvenerek,aklıma bakıcıya birakıp seminere katılma düşüncesi geldi..En fazla da 1 saat sürerdi zaten..Erva'yı bıraktığımda, gözünüz hiç arkada kalmasın, ben çok iyi oynatırım diyen bakıcıyla anlaştık..Ama evdeki hesap çarşıya uymadı:)Bizim kız orada beni göremeyince"anneeeee"diye ağlamış..Bakıcı ne kadar da oynatmaya çalışsa da susturamamış..Bir baktım seminerin daha onuncu dakikasına varmadan kapıda bakıcı ve Erva'yı gördüm:)Böylelikle seminer de benim neyime diyerek ayrıldım kızımla oracıktan :)) Böylelikle şu an için çalışma düşüncelerim de son bulmuş oldu...

Sadece vaktimizi otelde geçirmedik tabi..Antalya'nın sıcak yaz havası, bizi özlediğimiz yaza götürdü..Kumsalda "ayy cıbı cıbı" diyerek denizi seyretti,kumlarla oynayarak vakit geçirdi minik kuşum..

Bir de Manavgat şelalesini gördü..Burada da "cıbı cıbı" diyerek seyretti şelalenin şiddetli akışını..Suyu çok sever,ilk defa şelale gördü ve görünce de çok mutlu oldu..

Yorucu olduğu kadar, güzel tarafları da oldu bu kısacık tatilin..Benden ziyade Erva çok keyif aldı.Geniş mekanda koşturarak,merdiven çıkarak,"cıbı cıbı"seyrederek,oyunlar oynayarak dolu dolu geçirdi bu üç gününü..Benim içinse biraz yorgunluk oldu..Ama olsun, yeter ki minik kuşum mutlu olsun..Onların mutluluğu, bizim mutluluğumuz değil mi ki zaten..