Yeni davranışlar...

Ben Erva'nın üstüne fırın düşünce biran bile gözümün önünden ayırmıyacam demiştim ya, ama bu da herzaman mümkün olmuyor. Erva hanım fırsat kolluyor resmen, annem bişeyle oyalansın da ben de arada işimi göreyim diyor :) Dün herzaman kapalı olan banyo kapısını açık görünce, bizim kız dalmış içeri, elinde de bebeği.Küvetin içine girmiş..Nasıl olmuş da girmiş,o kadar kolay diil ki,duş kabinini nasıl açmış..acaba açık mı unutmuşum..nasıl olmuş da düşmemiş nasıl oturmuş..sorularrr, sorularrr...ve ben birkere daha şaşırdım! Meğersem canı bebeğini yıkamak istemiş! Bir geldim gördüm ki küvetin içine oturmuş ve sözde bebeği yıkıyor..Beni görünce biraz panikledi ve hemen açıklama yapmak zorunda hissetti kendini :) "anneee bebeee cıbı cıbııı"diyor sürekli :)




Allah'ım koruyor bu çocukları hakkaten...Ya düşünüyorum da küvete girerken ya ayağı kayıp da düşseydi,ya kafası çarpsaydı yere,ya suyu açsaydı da sırılsıklam olsaydı demekten alamıyorum kendimi..Neyse ki çok şükür bişey olmamış..Küçük hanım halinden gayet mutlu,ama ben de bir okadar korkmuş haldeydim..Hadi biraz oynasın başında bekleyeyim dedim, ama yok yarım saat nerdeyse bekledim başında gelmek istemiyor,sıkıldım artık bari yıkayayım dedim, belki o da bebeğini yıkamayı unutur diye...Neyse yıkadım onu, ama banyodan çıkarmak büyük eziyet oldu..Avazı çıktığı kadar ağladı, ne ağlama ama daha önce bukadarına rastlamadım..Banyodan çıktık ama Erva susmuyo,çok keyif almış belli ki..Ama herşeyin de bir sınırı olmalı..Bir de yeni huy edindi,birşey isteyeceği zaman kendini yerlere atiyor ve çığlık çığlığa ağlıyor...



Geçen gün de bi alışveriş merkezindeyiz,baloncuyu gördü ve balon istedi ben de onun her istediğini almak istemediğimden dolayı,uygun dille şu an alamıcağımızı,evde zaten birsürü balonunun olduğunu söyledim, Aman Allah'ım birden kendini yere attı, deli gibi ağlıyor...İnanamadım, nerden öğrendi bunu yapmayı bu kız! Etrafında bu davranışı örnek alabileceği yaşıtı da yok ki..Kaldırıyorum,kalkmak istemiyor..baloo baloo diye ağlayıp duruyor,etraf da bize bakıyor..Nihayet zor olsa da dikkatini başka yöne çekmeyi başardım,baloncunun önünden uzaklaştirdım ve de balonu unutturdum..Ama asla taviz vermedim..Bu şekilde ağlayarak aldırmaya çalışacak balonu bana,ama birkere taviz verirsem gerisi gelir ve de herzaman birşey isteyeceği zaman bu şeklide davranır diye düşündüm..Banyo meselesinde de öyle..Bu şekilde davranıp,istediğini yaptirmaya çalışıyor,ama taviz vermemeliyim diye telkinlerde bulundum kendime o durumda..


Hakikaten dün akşam yeni başladığım Prof.Dr.Z.Bengi Semerci'nin Birlikte büyütelim Cocuk Ruh Saglığı adlı kitabında Erva'nın bu davranışlarını gördüm.Erva'nın yaş grubu için aynen şöyle diyor:

"istedikleri olmayınca tutturur,ağlar,kendini yere atarlar. Bazen bu dönemde başını yere ya da duvara vurma,isteği yapılana kadar diretme,ağlama görülür. Bu duruma "babaları tutma" denir.Bu durumda yapılması gereken, aşırı tepki vermeden,çocukla inatlaşmadan kendine zarar vermesini engellemek,ama bu davranış nedeniyle de isteğini yerine getirmemektir.Çünkü isteklerini bu şekilde yaptırmayı öğrenen çocuk bu davranışını sürdürür"

Bu paragrafı okuyunca rahat bir nefes aldım.Çünkü kızım kendi yaşıtlarında sık gözlenen bir davranışı yapmış. Ben de ilk gördüğümde paniklemiştim, ya hep böyle devam ederse,ya bunu huy edinirse diye, ama anladım ki çok da paniklemeye gerek yokmuş. Doğru davranırsam Allah'ın izniyle unutur gider bu davranışı..Hakikaten kitabı çok beğendim,çok faydalı bilgiler var..Tavsiye ederim...