Düğün macerası

Haftasonunu kuzenimin düğününe katılmak için Bursa'da geçirdik.Cumartesi erkenden yola çıktık.Erva da erkenden bizimle beraber uyanınca,nerdeyse bütün yolu uyuyarak geçirdi çok şükür..Normalde uzun yolculukları pek sevmez minik hanım.Bütün yol boyunca araba koltuğunda durmaktan çok sıkılır ve bir süre sonra huysuzlanmaya başlar..Ama Allah'tan bu sefer uyuduğu için pek huysuzluğu yoktu..Sadece sonlara doğru biraz sıkıldı haklı olarak..Onda da çubuk kraker imdadımıza yetişti :)

Neyseki sağsalim Bursaya yetiştik ve düğüne katıldık.Herşey çok güzeldi Ama gelgelelim minik kızım böyle ortamları pek sevmez.Daha doğrusu sever de ortalıkta gezip tozmayı sever haklı olarak..Ama ne ortamın durumu, ne de benim peşinden koşturmak istememem yüzünden onun açısından biraz kötü geçti bu düğün..İlk yemek yerine geldigimizde mama sandalyesini görünce çok sevinmiştim..Kucağımda asla durmak istemeyen Erva;belki mama sandalyesinde oturup bize rahatlık verir diye düşünmüştüm..Ama evdeki hesap çarşıya uymadı :) Erva daha oturur oturmaz, birden emniyet kemerinden sıyrılıverip sandalyede ayağa kalktı.Haydaa ne yapsak da oyalasak diye düşünürken burda da ekmek imdadımıza yetişti :) Erva'yı bişekilde oyalamamız gerekiyor böyle durumlarda ve ekmek vb.şeyler yiyerek bir süreliğine oyalanabiliyor...

Biraz ekmekle oyalandıktan,ve de oynadıktan sonra sıkıldı ve tekrar aşağıya inip gezme isteğini, kendi diliyle bize anlatmaya çalışti :) Ama bizden bu isteği karşılık görmeyince tekrar huysuzlanmaya başladı..Aslında biraz gezdirip ,bu isteğini reddetmiyim diye düşündüm ama sonra bu düşüncemden vazgeçtim..Zira benim küçük kızım,etrafta koşturmanın tadına varırsa,birdaha asla kucakta veya sandalyede durmaz,bütün düğün boyunca gezmek ister..Daha önceki tecrübelerim aklıma gelince,onu mama sandalyesinde oyalama çabalarına tekrar başladım..Şarkılar, tekerlemeler söylüyorum ama yok bizim kız inip yürümek istiyor..En sonunda bu sefer de imdadımıza topitop yetişti :)

Bazen bayılarak yaladı,bazen de ısıramadığı için ağladı :) Neyseki bu topitop da Erva'yı birsüreliğine oyaladı..Ama sadece birsüreliğine..Yani düğün bitimine kadar diildi maalesef..En sonunda tekrar huysuzlanıp yürümek isteyince,baktım olmayacak ben de aldım kucağıma ve biraz dışarıda gezdireyim dedim..Hem havanın serin oluşu,hem de yürümeye elverişli bir ortamın olmayışı beni biraz gerdi ve soluğu hemen yakındaki camide aldım..Çok sükür Erva camiyi çok sevdi ve bütün enerjisini burada boşalttı :) Bilseydim yakında cami olduğunu, daha erken getirirdim dedim kendi kendime..Cami ortamı,eğer kalabalık vaktinde gidilmemişse çocuklar için çok elverişli..Engelsiz birşekilde koşturup duruyorlar...

Neyseki burda bütün enerjisini boşalttı ve biz düğün yerine geri döndük..Ama artık düğün bitmişti ve davetliler dönmeye başlamışlardı bile..Artık Erva da yürüme hevesini aldığı için kucağımdan inmedi ,ve böylelikle bir düğün maceramızı da burada bitirdik...

Dönüş yolunda havanın elverişli olmasıyla, hızlı feribotla geri döndük..Hızlı feribot Erva yaşındaki bebekler için çok rahat..Oyun parkında çocuklar çok güzel eğleniyorlar,hem çocuklar,hem de ailelerinin içi rahat ediyor..Erva da yolculuk boyunca çok güzel oynadı..Eve vardığında da yorgun düşmüş bedeni daha fazla dayanamadı ve de uzuuunca bir süre uyudu..

Aslında düşünüyorum da çocuklar da çok haklılar,hep bizim isteklerimize ayak uydurmak onlara çok anlamsız geliyor..Yani kalkmayacaksın,yürümeyeceksin demek ya da alışveriş yaparken illa pusette put gibi oturup benimle gezeceksin demek,hernekadar bizim için rahatlık olsa da onlar için cok anlamsız geliyor diye düşünüyorum.Ben hernekadar,çocuğumu bu şekilde kısıtlamak istemesem de bazı yerlerde mecburen kısıtlamak zorunda kalabiliyorum...Ama bu sefer de çocuk memnuniyetsiz kalıyor..Mümkün olduğu kadar Erva'yı kısıtlayabilecek ortamlara girmemeye çalışıyorum,ama bu da herzaman mümkün olmuyor ne yazık ki..Düğün ve benzeri yerlere ya kendim gitmiyorum ya da gideceğim zaman annemlere bırakıyorum..Bebekler de böyle ortamlardan pek haz almazlar zaten..Ama bu sefer bırakamadım ve bu yüzden biraz maceralı geçti :)

Bu aralar Erva çok kötü pişik oldu..Ne yaptiysam geçiremiyorum..Piyasada bulunan çoğu pişik kremini denedim..Hiçbiri fayda vermedi..Meğersem bunlar,pişiğin oluşmamasına yardımcıymış,tedavisine diil..Bunu da geç de olsa öğrenmiş oldum..-Gerçi önlemek için de sürüyordum,ama yine de oldu o da ayrı bir konu-Doktorun verdiği merhem de iyi gelmedi,eczacının şiddetle tavsiye ettiği sprey şeklindeki pişik kremi de..Eskiden hep pudra kullanılırmış,şimdilerde kesinlikle tavsiye etmiyorlar içinde çinko var diye..Ama anlamadığım şey, çoğu pişik kreminde de bu çinko var..Şu an bir de pudrayı deniyorum,bakalım inş.iyi gelir..Ne yapcağımı şaşırmış durumdayım yani..Bir yandan kendimi suçluyorum,iyi bakamadım kızıma diye,bir yandan da elimden geleni yapıyorum diye teselli ediyorum kendimi...İnş. bir an önce iyileşir de rahatlar minik yavrum...