Özgürlük

Erva sultan artık onu kısıtlayan şeylerden birbir kurtulmayı başariyor,yani bebek arabası,mama sandalyesi vs..Henuz kurtulamadığı tek şey kaldı, o da araba koltuğu.. Ondan da ne zaman çıkmayı becerebilecek, artık endişe ediyorum...


Bugün güya üzerimize giyecek bişeyler bakmak için Capitol e gittik kızımla beraber , ama ne mümkün...Hanımefendi ilk 5 dk bebek arabasında oturduktan sonra kapalı olan emnıyet kemerinden sıyrılıp ayağa kalktı...Kızım otur, düşeceksin! yook ayakta duruyor...O anda ne yapacağımı şaşirdim yanımda bi parça çikolata vardı hadi vereyim, belki onunla oyalanır oturur diye duşundum, ama hanımefendi bi hüplemede ağzina doldurdu çikolatayı ve hemencecik bitiriverdi.. Hay Allah nasıl oyalasam diye düşünürken,bi baktim ayaklarını aşağıya indirdi, aşağıdan firladı fırlayacak veeee en sonunda nihayet özgürlüğüne kavuştu :) Yani bebek arabasından çıktı dışarı.. ne yapacağımı şaşırdım o anda, ordan oraya koşturuyo elimde bi yandan bebek arabası,bi yandan da önümde kafesinden kurtulmuş kuşlar misali ordan oraya koşturup duran bi bebek... Baktım olmucak bebek arabasını bi kenara koydum Erva'nın peşinden koşmaya başladım. Ama asla gözü beni görmiyo, o yürüsün koştursun da dünya umrunda diil :) çoook mutluydu o anda..sevinç çığlıkları atıyordu :) ama koştur koştur bi yere kadar.. kızım hiç mi yorulmak bilmezsin.... yoook ordan oraya koşuyo... En sonunda benim takatim kalmadı, bebek arabasını elime aldım Ervayı da kucağıma... otoparka doğru bu şekilde gideriz umuduyla ...ama Ervacık yorulmamış ve tekrar aşağıya inmek için büyük çaba sarfediyo, çığlıklar atıyor neyse iyice enerjisini harcasın eve gidince iyi uyur dedim bıraktım yere... koştum peşinden tekrar...En sonunda soluğu jetonla çalışan oyuncakların yanında aldı... binmek istedi hadi dedim yine dediği olsun bindirdik küçük hanımı çok hoşuna gitti ondan da hevesini aldi..en sonunda tekrar aldım kucağıma ve otoparkın yolunu tuttuk...bindik arabaya ve koltuğunda sızdı kaldı.. hala da uyuyor :)



Benim için çooook yorucu bi gün oldu. Artık işim gitgide zorlaşıyo galiba :( Eskiden koyardım bebek arabasına, rahat rahat gezerdik hem biz işimizi görürdük, hem de o mutlu olurdu.Ama artık kendisi gezip dolaşmak istiyor haklı olarak... Ama Erva'nın enerjisine yetişmek mümkün diil, çok yoruyor insanı..acaba ne zaman elimden tutup, beraber gezebileceğiz... Allah'ım görebilecek miyim o günleri..?