Bu aralar Erva büyüdüğünü daha da hissettirmeye başladı...Artık ben de bir bireyim beni dinleyeceksiniz,bana bakıcaksınız,kendim yiyecem, kendim gezicem dedirtiyor davranişlarlarıyla... yani heralde ben artık bebek diilim demeye çalışıyor bize :)
Artık bu yuzden yemek yedirmekte çok zorlanır oldum...illaki kendim yicem diyor başka bişey demiyor... annecim olmuyor daha, ağzından çok kıyafetlerin yiyor diyorum ama yok ben becerebilirim demeye çalişiyor kendi diliyle:) Aslında kendinin yemesi önemli bişey, ama şu an için erken sanırım ama gel de bunu minik hanıma anlat:)Bir de mizacı biraz inatçı olucak sanırım, illaki kendi yemek istiyor ve bunda diretiyor, o yuzden bu aralar yemek yeme maceralarımız biraz sorunlu geçiyor...
Aynı şekilde ben biriyle konuşunca anneeeee anneeeee diyerek araya girip , kendisinin dinlemesini istiyor, efendim annecim diyorum kendi lisanıyla anlatıyor da anlatıyor ama çok tatlı konuşması yaa bitiyorum o anda :) herhalde bu durumda da madem siz konuşuyosunuz, beni de aranıza alın ben de bir bireyim, ben de sizin gibi konuşuyorum artık demek istiyor :)
Bir de Erva hanımcığın kitap merakı çok fazla.-inş. hep böyle devam eder-Kitaplıktaki kitapları ilk once yere indiriverir, sonra onların sayfalarını tek tek çevirir parmağıyla,arada parmağını da ıslatır diliyle(onu da bizden görüp de kapmış sanırım) yine kendi diliyle okur da okur...
Bu aralar iyice hareketli oldu oldu maşaallah..Alt değiştirmek artık onun için bir oyun,benim içinse adeta bir eziyet haline dönüştü..Altını açtığım andan itibaren bir firlıyor ki elimden tutabilene aşkolsun...Bacaklarımla zor zapdediyorum minik kızı o anda...Giyinmemiz de ayrı bir macera...yeni giyilecek kıyafetleri görünce kaçacak delik arıyor giyinmemek için :)
Artık basamak basamak heryere çıkabiliyor..İlk bi koltuga,ordan digerine atlıyor ya da ilk sandalyeye,ordan masaya... İşte Ervayı masanın üzerinde bulduğum o an :)
Artık bu yuzden yemek yedirmekte çok zorlanır oldum...illaki kendim yicem diyor başka bişey demiyor... annecim olmuyor daha, ağzından çok kıyafetlerin yiyor diyorum ama yok ben becerebilirim demeye çalişiyor kendi diliyle:) Aslında kendinin yemesi önemli bişey, ama şu an için erken sanırım ama gel de bunu minik hanıma anlat:)Bir de mizacı biraz inatçı olucak sanırım, illaki kendi yemek istiyor ve bunda diretiyor, o yuzden bu aralar yemek yeme maceralarımız biraz sorunlu geçiyor...
Aynı şekilde ben biriyle konuşunca anneeeee anneeeee diyerek araya girip , kendisinin dinlemesini istiyor, efendim annecim diyorum kendi lisanıyla anlatıyor da anlatıyor ama çok tatlı konuşması yaa bitiyorum o anda :) herhalde bu durumda da madem siz konuşuyosunuz, beni de aranıza alın ben de bir bireyim, ben de sizin gibi konuşuyorum artık demek istiyor :)
Bir de Erva hanımcığın kitap merakı çok fazla.-inş. hep böyle devam eder-Kitaplıktaki kitapları ilk once yere indiriverir, sonra onların sayfalarını tek tek çevirir parmağıyla,arada parmağını da ıslatır diliyle(onu da bizden görüp de kapmış sanırım) yine kendi diliyle okur da okur...
Bu aralar iyice hareketli oldu oldu maşaallah..Alt değiştirmek artık onun için bir oyun,benim içinse adeta bir eziyet haline dönüştü..Altını açtığım andan itibaren bir firlıyor ki elimden tutabilene aşkolsun...Bacaklarımla zor zapdediyorum minik kızı o anda...Giyinmemiz de ayrı bir macera...yeni giyilecek kıyafetleri görünce kaçacak delik arıyor giyinmemek için :)
Artık basamak basamak heryere çıkabiliyor..İlk bi koltuga,ordan digerine atlıyor ya da ilk sandalyeye,ordan masaya... İşte Ervayı masanın üzerinde bulduğum o an :)
Velhasılı, büyüdüğünü bu hafta daha çok hissettim...Maşaallah bir anne için bebeğinin hergeçen gün büyüdüğünü görmek, yeni davranışlarını gözlemlemek, ne kadar güzel bir duyguymuş..Bunun için Allah'ıma ne kadar şükretsem azdır heralde...
2 yorum:
maşaallah barekallah büyüyor annesi...
yemek konusunda bırak yesin annesi. üstüne dökünce atarsın makinaya yıkanır. ama bu sayede erkenden kendi başına yemek yemeyi öğrenir, hemde eğlenir bol bol...
kitapları bir ömür sever inşaallah...
Minik talha'nın annesi; kendisinin yemek yemesini ben de çok isterim ama henuz yiyemiyor maalesef:( Ustu kirlensin hiç önemli diil,ama midesine pek bişey gitmiyor,dolayısıyla aç kalıyor..Ben de mecburen-biraz zor olsa da-kendim yedirmeye çalışıyorum.İnş. bir an önce kendi yemeyi öğrenir de ikimizin de içi rahat olur:)
Yorum Gönder