İnanamadım!

Bugün bir hırsızlık olayına yakından şahit oldum maalesef:(
Erva her dışarı çıktığında bir oyuncağını yanına alır.Bugün de bir oyun parkına gittiğimizde yanına ufak bir oyuncağını almıştı.Oradan ayrıldıktan hemen sonra Erva'nın oyuncağını almayı unuttuğunu farkettik ve almaya yöneldik.Gördüğüm tablo utanç vericiydi!İyi giyinimli,çocuğunu oynatmaya gelmiş bir bayan fırsattan istifade bizim oyuncağı almış, çantasına sokmaya çalışıyordu!Yuh yani bu kadar olur!!!

Benim gözümde hırsızlığın büyüğü küçüğü olmaz, mali değeri pek birşey olmayan bir oyuncağı hakkı olmadan almak da aynıdır,maddi değeri yüksek bir mücevheri de.Haksız olarak alınan(çalınan)herşey hırsızlıktır bence...

Hanımefendi ne yapıyorsunuz,o bizim dediğimde yaptığı tek şey oyuncağı bana uzatmak ve"pardon"demek oldu.Daha bişey diyemedi,ama yüzü de hiç kızarmadı!Bu ne biçim bir pişkinliktir anlayamadım!Ben de bir şey diyemedim o anda şaşkınlıktan,ağzımdan başka bir kelime çıkmadı.İnsanları mahcup duruma düşürmekten çekinirim,gerçi bayan pek mahcup olmuş gibi de durmuyordu!Allah'a havale ettim...
Böyle bir annenin yetiştireceği bir çocuğun ileride nasıl olacağını tahmin etmek zor olmasa gerek.Çocuklar bizlerin aynasıdır ne de olsa...Yine de duamız hayırlı bir insan olması yönünde elbette...
Toplumdaki maalesef giderek büyüyen ahlaki çöküntüye bugün yakinen şahit oldum.Allah sonumuzu hayır eylesin...