Minik hanıma yeni yatak aldık,böylelikle artık tam anlamıyla odasına yerleşti ve odasını iyice benimsedi çok şükür..(eski yatağında pek yatmak istemiyordu)Uyuyunca yanında yatmamı istiyor,eliyle kıyafetimi ovuşturarak uykuya öyle dalıyor.Lakin bir tarafı yanında olmamı ne kadar istese de, diğer tarafı yatağında yatmama anlam veremiyor...yani duygularıyla mantığı ters düşüyor:)
-ama anneee!bu benim yatağım sen niye yatıyorsun kiiiiiiiii...
-e tamam kalkayım kızım,sen kendi başına uyu..
-hayır anne!hütten(lütfen) beraber uyuyalım,bırakma beni!:)
(genelde her yatışında aramızda geçen diyalog)
Geçen gün odasına giren babasına bile burası benim odam niye giriyorsun ki diyor:)
Ona göre kendisinden başkası giremezmiş kendi odası olduğu için:)
Hala anlam veremiyor paylaşmaya..Ben elimden geldiğince anlatıyorum,ama hisleri,mantığı henüz bunu kabul edemiyor bir türlü!
Evimize gelen her misafir çocuğa oyuncaklarını vermekte zorlanıyor,ne kadar çok sevse de arkadaşını!hatta bazen baya problem çıkartabiliyor bu konuda maalesef:(
Geçenlerde görüştüğüm bir pedagoga bu durumu sordum,her şey çok normal endişelenicek bir durum yok,bu yaşta çocuklar benmerkezci düşünüyorlar,zamanla geçecek deyince daha da rahatladım.Aslında okuduğum ve duyduğum kadarıyla zaten normal olduğunu biliyordum,ama yine de birebir duymak daha da rahatlattı beni:)
Oyun grubuna başladı çok şükür alıştı diyebilirim,ama onu bırakıp gitmemi bir türlü kabullenemiyor.Sadece 2 saat orada kalıyor,fakat yine de her gidişimizde yol boyunca gitme,sen de kal diye yalvarıyor bana adeta..Çok şükür okula girince unutuyor,kolay adapte oluyor.Ama evdeyken aklına geldikçe de beni niye bıraktın,gelmedin diye de hesap soruyor:)Bu durumda haftanın beş günü ve tam günlük bir okulu sanırım kaldıramaz,gerçi niyetim de yok şu an için,o yüzden yavaş yavaş alışması onun için çok daha iyi olacak inşaallah...
7 yorum:
Bu yasdaki cocuklarda var sanirim bu durum gecen bir arkadasimizda ayni seyden yakiniyordu.
Ins..gecer zamanla Esra'cim.
Gozluklaerini yerim ben onun Masaallah sekere:)
esracim inana herkesi cocugunda bu paylasamama sorunu var.gececek en kisa zamanda oyun grubu bu sureci dahada kolaylastirir bence.resimdeki seker kizi opuyoruz...
bu yaşta sanırım hepsi öyle. ama zamanla düzeliyorlar. hatta benimkisi gibi oynamak için nerdeyse taciz edenler de var :)
Yasemin;evet canım genelde herkesin yakınması:)Doğal ve normal biliyorum,ama bizimkinde sanırım biraz ağır basıyor bu duygu:)
Emine;haklısın canım,okula giden çocuklar paylaşmayı öğreniyorlar,inş.tez zamanda Erva de öğrenecek inanıyorum..
Denizanası;ne güzel,maşaallah Can'a,inşaallah bizimkinin de o günlerini görürüz :)
bloguma biraktigin not icin tesekkurler.insallah seni bende takip edecegim.
Tek çocuklarda olan bir durum sanırım bu:(
İnşalah ne kısa zamanda düzelecektir.
Dua ile
Sevgiler
istanbul Sohbet
Yorum Gönder