"ben büyüyünce..."

Sevgili Sena ve Bera'nın anneleri beni mimlemiş.Bu sobeler iyi oluyor,yazmaya teşvik ediyor insanı,yoksa tembellik edecem yazmıyacam:)Teşekkürler canım.Mim konusu:çocuğunuzun büyüdüğünü nereden anladınız?
Erva'nın bu dünyadaki yaşamı nerdeyse 3.yılını dolduracak, ama benim gözümde hala minicik bir bebek...Her zaman aklıma geliyor,sanki dün gibi doğumu..Her ne kadar gözümde bebek olsa da, çok hızla büyüdüğü yadsınamaz bir gerçek..ama bir yanım büyümesini istese de diğer yanım böyle kalsın büyümesin diyor.Tabi akılalmaz bir hızla büyüyor,gelişiyor,öğreniyor..Her geçen gün daha çok farkediyorum bunu.Bir zamanlar bizlerle sadece"agu"larla iletişim kuran miniğim,şimdilerde günde belki yirmi kere "anne seni çok seviyorum"diyen bir çocuk oluvermiş...Bugünleri bize gösteren Rabbime şükürler olsun...

Öncelikle tabi eski resim ve videolara baktıkça ne kadar da büyümüş diyorum hayretler içinde..ama ben unutmuşum o günleri resmen.Zaman hızla akıp geçiyor...

Her geçen gün ondan yeni ve farklı kelimeler,sorular duymam da hızla büyüdüğünün kanıtı...Nasıl akıl etti de sordu bu soruyu diyorum bazen.Gerçekten de hayretler içerisinde kalıyorum:)ama unutuyorum niyeyse,hemen not almam lazım aslında..

Erva cephesine gelince...Büyümek onun gözünde çok büyük birşey..Çünkü büyüdüğü zaman şu an yapmak istediği ama yapamadığı bir çok şeyi yapacağını düşünüyor."Ben büyüyünce..."ile başlayan cümleleri her geçen gün artıyor,liste gitgide kabarıyor:)

-okula gidecem

-işe gidecem

-araba kullanacam

-yumurta tutacam(bir kere verdim,top gibi oynamaya kalkışınca,bir daha vermediğim için böyle söylüyor:))

vs...

Büyümeyi çok istiyor,ama bilseki bu günlerin birdaha gelmiyeceğini,en rahat dönemlerinin bu günler olduğunu...

Her dönemin ayrı bir güzelliği vardır elbette,ama ben çocukluğumu gerçekten çok özlüyorum,ne güzeldi o günler ah ah..:)

Ben de yazmaya teşvik için Talha'nın annesi Emine'yi sobeliyorum:)