Büyüyorsun...

Canım kızım;

Artık takibinde yetişemediğim bir hızla büyüyorsun...

Her gün yeni davranışlar,yeni kelimeler...

Kendine has söyleyiş tarzınla;

Uykun geldiği zaman"anne uykum deldi, uyut beni" diyecek kadar...

Uykuya dalarken"iyi cegeler"...

Uyandığın zaman "uyandım"....

Sana seslendiğimde"efendim"....

Sırtını kaşımamı istediğinde "şıtı kaşı"...

birine çarptığın zaman"paydon"diyecek kadar...

canının çektiği yemeğin adını söyleyip isteyecek kadar...

bana "şeni şeviyom"diyecek kadar...

ismini bilmediğin şeylere "bu ne?"diye sorup öğrenecek kadar...

yemekten ve wc den sonra soluğu musluğun başında alacak kadar...(zor alıyorum seni bu sefer de o da ayrı bir konu:)

uyurken"anne korktum ben sarıl bana"diyecek kadar...

Masanda yalnız başına takılacak kadar...

büyüdün,büyüyorsun hızla...

Ve ben her geçen gün hayretler içinde izliyorum seni;yüzümde tebessümle,gururla...

.........

Maalesef bunun yanında bir türlü büyüyemediğin yanların da var,değinmeden geçemeyeceğim...Özellikle bir şey istediğin zaman çılgınca ağlaman,yerlere yatman, hele bir de dışarıdaysak...!işte o zaman beni çileden çıkartıyorsun! Neden bu konuda ilerleme göstermiyorsun ki...Neden bir çok konuda bu kadar hızla gelişme gösterirken, bu konuda bir arpa boyu yol katetmiyorsun,anlayamıyorum...Dün yine dışarıdayken aynı durum oldu,sen yerlere yattın ağladın,herkes bize baktı, sonuçta tabiki de senin dediğin olmadı!!!

Ne diyeyim insaallah bu sondur ve bir daha bu hoş olmayan davranışını tekrarlamazsın...