Sayılar,renkler...

27.ayının bitmesine az bir zaman kala konuşma ve öğrenme azmiyle yanıp tutuşan kızım bu aralar sayılara ve renklere fazlaca kafayı takmış durumda...

Geçen gün küçük hanıma 12 li renkli kuru boya seti alma hatasında bulundum:) Önceki postumda da bahsetmiştim,resim yapmaya daha doğrusu yaptırtmaya çok meraklı..Bazen kendisi karalıyor birşeyler ama çoğunlukla benden yapmamı istiyor.Ben de hazır bütün renkleri öğrenmişken kızıma yeni ve büyük boy bir boya seti hediye alayım dedim...

İlk gördüğünde çok mutlu oldu,kutusundan çıkarttı ve küçücük avuçlarına hepsini zar zor sığdırdı,ve tabiki benden ayı çizmemi istedi.Fakat nerden bilebilirdim ki her renkten bir ayı çizmemi isteyeceğini!:)İste ozaman keşke bari 6'lı set alsaymışım dedim:)İtiraz etme hakkımda yok,neyseki kızım insaflı davrandı ve 12 ye tamamlamadan ayı çizdirmekten vazgeçti,arada kendisi birşeyler yaptıktan sonra bu sefer yine bana vererek sarı kedi,mor kedi, kırmızı kedi diye istedi de istedi:)

Renk isteklerinden sonra "iki kımıjı çiçek,3 mami ev"ve daha nicelerini diye tutturunca, uyuduğu zaman boyaların çoğunu kaldırmak farz oldu..Uyandığında renklerin hepsini göremeyince bir süre ağladı,hatta isteği birkaç gün sürdü,neyseki artık unuttu şükür,bir kaç renkli boyayla oyalansın şimdilik:)

Etrafta gördüğü ne varsa ilk renklerini söylüyor ardından sayılarını..ve sürekli bunu tekrarlıyor,benden onay vermemi istiyor, tabi gün sonunda benim de başım kazana dönmüş oluyor:)Tabiki şikayet etmiyorum hatta Rabbime binlerce kere şükrediyorum kızım öğreniyor,konuşuyor diye...Çok mutlu oluyorum kızımın hergeçen gün yeni birşeyler öğrenmesine..Çocukların mutlaka her dönemi çok güzel ve özeldir,ama sanırım Erva'nın bu dönemi yani herşeyi çok hızlı anlama-öğrenme-konuşma-uygulama dönemi en unutulmaz anıların yaşandığı en özel bir dönem bence...O kadar keyif verici ki,her an yeni sözcüklerini duymak,hayret verici davranışlarına şahit olmak...Kelimeleri doğru söylemek için azmetmesini görmek,yarım yamalak çıkardığı tatlı, şirin sözcükleri anlamaya çalışmak...

Allah'ıma şükürler olsun bize bu günleri gösterdiği için...

Hamarat Erva iş başında!!

....

Haftasonu eşimin memleketi olan Bursa'ya gittik...Akraba ziyaretleriyle dolu dolu geçirdik iki günümüzü..Erva ise çok mutluydu hep beraber olmaktan.Zaten bebekliğinden beri kalabalık ortamları pek sever,yalnızlıktan hoşlanmaz.Eve misafir gelince çok sevinir,misafirliğe gidince yine aynı..


Halasının koşu bandında fazla kilolarını vermeye çalıştı:)

Gittiğimiz her evde bir ev hayvanı vardı;balık, kuş,kaplumbağa...Hayvanlara meraklı olan kızım da başlarından ayrılmadı hayvancıkların...




Bezsiz ilk uzun yolculuğumuzu da çok şükür sorunsuz gerçekleştirdik.Acaba ya yolda tuvaletim gelir diye tutturursa,ya yolda hiç benzin istasyonu bulamazsak,bulduk diyelim ya wc si yoksa ,kendini tutamaz altına yaparsa gibi türlü vesveseler geliyordu aklıma.Çok şükür korktuğum gibi olmadı,evden çıkmadan tuvaletini yaptırdım, yolda sadece bir kere gittik tuvalete,dönüşte de hiç gelmedi şükür,zaten Bursa yolu çok kısa,ama yine de içime kurtu düşürdüm yolculuk öncesi.Maaşallah benim akıllı bıdığıma, annesinin endişelerini haklı çıkartmadı çok şükür:)